KLAN ATARI

Sergiusz Piotrowski

Targi muzyczne we Frankfurcie

Jak co roku odbyły się we Frankfurcie nad Menem targi muzyczne, na których 890 wystawców z 38 państw pokazywało wszystko, co wiąże się pośrednio i bezpośrednio z dziedziną sztuki zwaną muzyką. Nie zabrakło na wystawie komputera ATARI serii ST — maszyny, która może symulować studio muzyczne bez konieczności korzystania z dodatkowych instrumentów, bez urządzeń muzycznych.

 

Na tegorocznych targach nie wystawiono niczego, co byłoby wcześniej nieznane z opisów w fachowej prasie. Pojawiło się natomiast bardzo dużo nowego oprogramowania przeznaczonego do tworzenia muzyki. Dotyczy to zwłaszcza ATARI ST.

Firma C-Lab zademonstrowała program pod nazwą „Notator". który jest kombinacja istniejącego już sekwencera „Creator” i programu drukującego nuty. Cechą szczególną tego softwaru jest nadzwyczajna szybkość. Wprowadzone z tzw. notesu nuty natychmiast pojawiają się na ekranie. To samo dzieje się z tekstem i specjalnymi znakami muzycznymi. Rzeczy niepotrzebne lub źle brzmiące usuwa się przy pomocy myszy. „Notator” może być używany tylko do edycji lub też może pokazywać na ekranie monitora równocześnie i nuty i edytor. Zależy to wyłącznie od woli użytkownika. Przy pomocy tego programu można kompleksowo opracować dowolną muzykę, dobrać właściwe otoczenie dla wybranych już nut, a na koniec wydrukować efekt własnej pracy. Firma C-Lab pokazała również rozszerzenie Midi-Output dla, opisanego sekwencera. Program oparty jest na nowej” metodzie edyqi, która umożliwia korzystanie z czterech ścieżek równocześnie.

Konkurencją dla w/w programów może być nowa wersja Twenty Four Sequencer bardzo znane] firmy Steinbers. Ma ona możliwości niezwykłe. Dotychczasowy edytor nut i generator dźwięków zostały wzbogacone o edytor instrumentów perkusyjnych korzystający z trzech zestawów mogących zdefiniować 96 instrumentów. Program może czytać i zapisywać każdy utwór muzyczny w formacie zbioru Midi. Służy to wymianie różnych sekwencji. Firma pokazała również „Switcher", który pozwala na równoczesne trzymanie w pamięci komputera do dziesięciu różnych programów muzycznych i dowolne korzystanie z nich.

Nieliczne nowinki przedstawiła firma Hybrid Arts. Była to znana już, lecz poprawiona wersja programu EZ-Score Plus oraz Hybri-Switch” potrafiący trzymać w pamięci do 16 programów i szybko je przełączać w razie potrzeby.

Po raz pierwszy wystawiła się amerykańska firma SONUS. Pokazała ona bardzo dobry program do druku nut pod nazwą Super Score Składa się on z 32 ścieżkowego sekwencera umożliwiającego aranżuację 24 różnych sekwencji. Dochodzi do tego opcja edycji i transponowania poszczególnych dźwięków. Software umożliwia stosowanie specjalnych znaków muzycznych i tekstu, który można wstawić w dowolne miejsce nut. Wadą programu jest fakt, że może on korzystać tylko z drukarki 9-igłowej. SONUS pokazał także sekwencer Masterpiece i SST. Interesujące jest to, ze we wszystkich produktacn firmy daje się wykorzystać możliwość dołączenia drugiego równoległego wyjścia Midi.

Firma Dr T's pokazała nową wersję Keyboard Controlled Sequencer (KSC 1,6). Przedstawiono także software przeznaczony do komponowania muzyki (m.in. Programmable Variations Generator, który tworzy muzykę z podanego materiału melodycznego, posiada opcję pozwalającą dokładnie określić parametry zmian). Także program drukujący nuty „The Copyist” pojawił się w rozszerzonej wersji. Może współpracować z drukarką laserową i podawać informacje najważniejszym programom Desktop Publishing takim jak PageMaker, Ventura-Publisher i Publishing Partner Pro.

Francuska firma Di wystawiła software do tworzenia kompozycji na orkiestrę pod nazwą Big Band. Może on dowolnie generować rytm i poszczególne dźwięki wykorzystując różne kierunki stylów i tendencji muzycznych. W programie zawarty jest także prosty 24-ścieżkowy sekwencer.

Na koniec ciekawostka dla wszystkich zainteresowanych tematem Midi. W Berlinie powstał klub Midi. wydający własną gazetę pod nazwą „Bits Music". Koszt uczestnictwa 45 DM rocznie.

Adres klubu: Midi e. V. Postfach 440308,1000 Berlin 44.

Czytelników, którzy chcą dowiedzieć się więcej o wspomnianych w tekście programach muzycznych dla ATARI ST odsyłam do wskazanych firm. Zaznaczam jednak, że koszty opisanego oprogramowania kształtują się w granicach 1000 DM, a potrafią dochodzić do kilku tysięcy. Oferta ta jednak może zainteresować osoby profesjonalnie zajmujące się tą dziedziną sztuki.

Na podstawie ST Computer

 

Sergiusz Piotrowski

Czytaj także w dziale KLAN ATARI
„Świat dźwięków Atari cz. 1”
Mariusz J. Giergiel - Bajtek 11/1986

Atari posiada duże możliwości dźwiękowe. Pozwalają one wykorzystać ten mikrokomputer jako instrument muzyczny, a nawet jako syntezator mowy ludzkiej (np. program S.A.M.). Wiadomo, że dochodzenie do perfekcji w grze na jakimś instrumencie wymaga długiego czasu. Także opanowanie możliwości muzycznych, jakie daie Atari wymaga czasu i znajomości komputera. Spróbujmy zapoznać się z niektórymi możliwościami, jakie daje Atari.

Świat dźwięków Atari cz. 1
„TAJEMNICE ATARI (2)”
Tomasz Mazur;Sergiusz Piotrowski - Bajtek 9/1987

Jeżeli spodobały Ci się po przednie „Tajemnice ATARI" i chcesz ukończyć gry, które wcześniej okazały sie zbyt trud ne, to przeczytaj ten artykuł. Na pewno nie znajdziesz tu wszystkich odpowiedzi, ale być może kilka programów do tej pory „zalegających na półce" okaże sie godnymi uwagi.  

„Tajemnice Atari Cz. 5”
Sergiusz Piotrowski, Tomasz Mazur - Bajtek 1/1988

Zanim przystąpimy do zdradzania sekretów mamy prośbę do tych wszystkich czytelników Bajtka, którzy sami odkryli jakieś „tajemnice Atari”, aby do nas napisali. Czekamy na listy z takim dopiskiem na kopercie. A oto kolejne „klucze do zagadek”.

„Zostań Nieśmiertelnym!”
Tomasz Wiśniewsk, Wojciech Zientara - Bajtek 5/1988

Otrzymujemy od Czytelników wiele listów z prośbami o podanie instrukcji POKE umożliwiających uzyskanie "nieśmiertelności" w grach na Atari. Nie jest to tak proste jak w innych typach komputerów, lecz mimo to postaramy się spełnić te życzenia.  

„Kasowanie Linii”
Marcin Bochenek - Bajtek 5/1988

Posiadam ATARI 800 XL. Jest to dość dobry komputer, lecz niestety jego BASIC pozostawia wiele do życzenia.

„Atari 130XE”
Mariusz J. Giergiel - Bajtek 3-4/1986

W najbliższym czasie w sklepach „Pewexu" pojawią się ATARI 130 XE. Przedstawiamy więc kilka informacji o tym mikrokomputerze.

Atari 130XE
„Wilk w oczej skórze Basic XL”
Wiesław Migut - Bajtek 3-4/1986

Tytuł ten zapożyczony został z 7 numeru brytyjskiego pisma ATARI USER, z artykułu o nowej wersji intrepretera języka BASIC dla komputerów Atari. BASIC XL jest produktem Optimized System Software, najlepszej firmy piszącej oprogramowanie dla Atari.

„Atari 520ST”
Wiesław Migut, Jacek Barlik - Bajtek 12/1986

Jack Tramiel trafił po raz drugi. W branży komputerowej postęp jest tak szybki, że powtórzenie sukcesu rynkowego zdarza się niezmiernie rzadko. Przekonał się o tym choćby sir Clive Sinclair, a wiele opinii zamieszczanych w prasie fachowej wskazuje, że jego los może podzielić Commodore i jego najnowszy produkt. Tramiel był zresztą głównym architektem wielkiego sukcesu Commodore C-64, Zmienił jednak „barwy firmowe" na ATARI i jak do tej pory skutecznie strzela na bramkę, której kiedyś bronił. Najefektowniejszym a zapewne i najefektywniejszym jego strzałów jest seria ATARI ST, która stała się prawdziwym przebojem rynku na lata 1985-1986.

Atari 520ST
„Tajemnica Atari (7)”
Tomasz Mazur, Sergiusz Piotrowski - Bajtek 6/1988

Na wstępie chcielibyśmy podziękować Czytelnikom za listy pomagające redagować nam „Tajemnice Atari”. Mamy jednak prośbę. W listach cytujecie często fragmenty instrukcji, a nasza rubryka ma trochę inne zadanie. Chcielibyśmy, aby zamieszczane tu sztuczki czy sposoby ułatwiały ukończenie lub kontynuację gier. Dlatego nie interesują nas klawisze funkcyjne czy opisy tego, co dzieje się na ekranie. Od tego są instrukcje do gier. W „Tajemnicach Atari” szukamy raczej „lekarstwa na zwycięstwo”, czyli łatwiejszej, szybszej drogi do sukcesu.  

„ATARI PC2”
(j.j.) - Bajtek 10/1988

W bogatej ofercie firmy Atari znajdują się nie tylko komputery XL/XE i ST. Stylizowany znak symbolizujący wulkan Fudżi widnieje dziś także na obudowach komputerów personalnych klasy PC. Atari PC2 przeznaczony jest dla użytkowników, którzy z różnych względów zamierzają korzystać z oprogramowania IBM PC.

ATARI PC2
„ATARI 1040ST”
(j.j) - Bajtek 8/1988

Podstawowym założeniem konstruktorów Atari 1040 ST było opracowanie komputera bazującego na sprawdzonym już modelu 520 ST, lecz o znacznie lepszych parametrach technicznych i użytkowych. Wprowadzono kilka istotnych zmian, które spowodowały poprawę walorów sprzętu.

„Targi muzyczne we Frankfurcie”
Sergiusz Piotrowski - Bajtek 8/1988

Jak co roku odbyły się we Frankfurcie nad Menem targi muzyczne, na których 890 wystawców z 38 państw pokazywało wszystko, co wiąże się pośrednio i bezpośrednio z dziedziną sztuki zwaną muzyką. Nie zabrakło na wystawie komputera ATARI serii ST — maszyny, która może symulować studio muzyczne bez konieczności korzystania z dodatkowych instrumentów, bez urządzeń muzycznych.  

„Synfile+”
Wojciech Zientara - Bajtek 7/1988

Z pewnością najpopularniejszą i najlepszą bazą danych dla komputerów Atari XL/XE jest SynFile+ znanej amerykańskiej firmy Synapsę Software.

„Animacja Na 130XE”
Wojciech Przybył - Bajtek 7/1988

Komputery Atari 130 XE ze względu na większą pamięć mają znaczną przewagę nad innymi ośmiobitowymi komputerami tej firmy. Jedną z ciekawszych możliwości jest animacja z wykorzystaniem pamięci dodatkowej

„Atari 520ST”
(j.j) - Bajtek 7/1988

Zaprezentowane po raz pierwszy wiosną 1985 r. Atari 520 ST zapoczątkowało całą rodzinę nowych komputerów serii ST. Model ten był również zapowiedzią stopniowego odchodzenia od produkcji komputerów 8-bitowych Atari 800XL/ 130XE, które mimo niskiej ceny przestają być sprzętem poszukiwanym przez użytkowników.

„Zostań Nieśmiertelntm (3) ”
Tomasz Wiśniewski, Wojciech Zientara - Bajtek 7/1988

Oto następna seria poprawek umożliwiających uzyskanie „wiecznego życia”.

„Modem — Co To Jest?”
Wojciech Zientara - Bajtek 1/1989

Coraz częściej mówi się i pisze nie o komputerach, lecz o ich urządzeniach peryferyjnych. Jednym z takich urządzeń jest modem. Co to jest? Najkrótsza odpowiedź brzmi: interfejs telefoniczny.

„Atari 192XT”
Przemysław Strzelecki - Bajtek 2/1989

Od niedawna firma P.Z. „Karen” oferuje dla ośmiobitowych komputerów Atari nowe rozszerzenie pamięci do 256 KB. Jest to układ odmienny od montowanych do niedawna rozszerzeń, które miały sporo wad. Wyjaśnienia wymaga też nazwa „nowych” komputerów Atari — 192XT. Otóż do komputera montowany jest układ z pamięcią 256 KB, z których 64 KB wykorzystywane są tak, jak w Atari 130XE, a 192 KB jako pamięć dodatkowa o różnym zastosowaniu.    

„Edytory, Edytory...”
Wojciech Zientara - Bajtek 3/1989

Komputery Atari to nie tylko drogie zabawki, jak sądzi duża część użytkowników. Bogaty wybór oprogramowania użytkowego pozwala zastosować je także w pracy. Czasami trudno jest zdecydować się, który program wybrać. Postaramy się pomóc w tym wyborze naszym Czytelnikom.

„Książki o Atari ST (2)”

Przedstawione w 2/89 numerze „Bajtka“ książki o Atari ST to tylko niektóre publikacje Data Becker, które poświęcono tym komputerom. Dla wszystkich interesujących się ST zamieszczamy krótkie opisy innych tytułów wydanych przez to wydawnictwo.

„Atari Super Turbo”
Tomasz Mazur - Bajtek 4/1989

ATARI SUPER TURBO jest specjalnym systemem bardzo szybkiej transmisji danych z magnetofonu do komputera, umożliwiającym bezbłędną komunikację i bardzo szybkie wczytywanie (praktycznie poniżej 3 minut dla najdłuższych programów, których czas wczytywania w normalnym systemie sięgał 20—30 minut). System AST został zainstalowany w naszym redakcyjnym magnetofonie XC12 przez jedynego prawnego dystrybutora systemu: firmę AS — ATARI STUDIO (Warszawa teł. 125-123, aktualny adres ul. Jóźwiaka 4, poprzednio al. Bieruta 5/ 34, adres korespondencyjny: Warszawa 33, skr. poczt. 80). Chcielibyśmy w poniższym artykule przekazać Państwu nasze uwagi na temat systemu.

„Atari bez Tajemnic”
(JJ) - Bajtek 7/1989

Wojciech Zientara, „Mapa pamięci Atari XL/XE — podstawowe procedury systemu operacyjnego“) Stołeczny Ośrodek Elektronicznej Techniki Obliczeniowej, Warszawa 1988, Wyd. I, Nakład 5000 egz.