WSPÓLNYMI SIŁAMI
– Doszliśmy wtedy do wniosku, że skoro nikt w Polsce sam nie zrobi profesjonalnego komputera o światowym standardzie, zrobimy go wspólnie – wspomina Andrzej Bibiński, z–ca dyrektora ds. technicznych spółki „Mikrokomputery”. – Inicjatorem powstania spółki (1 kwietnia 1985 r.) były m.in. przedsiębiorstwa: warszawska ERA i POLON, MERA–BŁONIE, POLCOLOR (Piaseczno), MERA–SYSTEM, MERAL, BIUROTECHNIKA oraz stołeczny Instytut Maszyn Matematycznych.
Dzisiaj udziałowcami spółki jest 12 przedsiębiorstw i jednostek naukowo–badawczych. Od 1985 r. pracuje Międzyzakładowy Zespół Specjalistów koordynujący, za pośrednictwem zakładowych delegatur, naukowo produkcyjny program – MAZOVIA.
– Pomysł wykrystalizował się w Instytucie Maszyn Matematycznych. Większość wyrobów na światowym rynku komputerowym jest dziełem IBM tak jak 1 większość programów napisana jest pod ten system – informuje inż. Krzysztof Dzik, kierownik zakładu w IMM. Po rozmowach dr inż. Bronisława Piwowara, szefa IMM, z programistą Janem Klimowiczem, po seminariach i sporach wybrano typ oprogramowania. Wiedzieliśmy już, że tak właśnie na żądanie programistów powstanie mikrokomputer takiej, a nie innej klasy.
Programiści zostali wysłuchani. MAZOVIA 1016 może dzięki temu pracować np. na rozpowszechnionym w świecie oprogramowaniu użytkowym do IBM PC, może również z powodzeniem strawić program w języku polskim. Na klawiaturze mikrokomputera widnieje polski alfabet, na ekranie monitora pojawiają się polskie słowa, z nich drukarka układa tekst.
Równolegle z pierwszymi dostępnymi na rynku egzemplarzami MAZOVI ma pojawić się polska dokumentacja obsługi i oprogramowania.
MŁODZI ZDOLNI
Opracowaniem oprogramowania zajęła się warszawska MERA–SYSTEM (m.in. programy funkcjonowania szpitali). Stołeczny MERAL konstruuje programy ułatwiające np. prowadzenie gospodarki materiałowej, funkcjonowanie magazynu itp. ORGMASZ opracowuje oprogramowanie niektórych stanowisk pracy w przemyśle (np. stanowisko mistrza). Z kolei Instytut Maszyn Matematycznych umożliwił komunikację z samym komputerem opracował oprogramowania systemowe i narzędziowe.
– Zintegrowany pakiet programu narzędziowego warunkuje stosowanie innych programów: np. pozwala sporządzać arkusz rachunkowy (księgowość), wykresy graficzne – wyjaśnia inż. Aleksander Szymerski z MZS w IMM. Podczas tworzenia programu założytem, że będą mogli z niego korzystać np. pracownicy służb gospodarczych czy ekonomiści w zakładzie produkcyjnym. Program pozwala również sprawdzać wyniki obliczeń przy zastosowaniu zmiennych danych (gry symulacyjne), czyli pomaga w pracy naukowcowi lub inżynierowi
Aleksander Szymerski tworzył pakiet programu narzędziowego „Lotos A–B–C” przez siedem miesięcy. Współautorem pakietu jest mgr Jolanta Bysiek
– Opracowaliśmy też podręcznik „Lotos A–B–C”. Nie jest to książka do poduszki, ale ma na celu prowadzenie za rękę człowieka nie będącego informatykiem, który pracuje na MAZOVI – tłumaczy inż. A. Szymerski. Podręcznik pomaga m.in. poznać program narzędziowy zakodowany na dyskietce.
W 48–K pamięci ROM MAZOVI mieści się m.in. interpreter języka BASIC. Opis samego języka wraz z programowaniem grafiki typu HERKULES zawiera drugi podręcznik pt. „HBASIC – dyskietkowy interpreter BASIC”. Jest to dzieło kolejnej dwójki młodych pracowników IMM: inż. Alicji Nadrows–kiej i inż. Wojciecha Mireckiego Większość członków instytutowego MZS zaledwie przed rokiem lub dwoma latami obroniła prace dyplomowe na Politechnice lub Uniwersytecie Warszawskim (elektronika, fizyka, matematyka).
Efektem pracy „młodzieżowego” tandemu inżynierów Ireneusza Wojtkowskiego i Jerzego Andrzeja Szaniawskiego jest system operacyjny PC/ MS DOS. Zdaniem I. Wojtkowskiego DOS, opisany w specjalnym podręczniku, staje się tak łatwym sposobem komunikacji z komputerem, iż „młoda zdolna księgowa” jest w stanie opanować podstawowe zasady w ciągu jednego dnia. Oczywiście spółka „Mikrokomputery” oferuje szkolenie dłuższe z reguły trwające tydzień a opłata jest wliczona w cenę komputera.
RECEPTA NA NADZIENIE
Jednostka centralna MAZOVI opracowana również w IMM może zawierać m.in. pakiet procesora z 16–bitowym mikroprocesorem INTEL 8086. Od przyszłego roku będą jednak stosowane wyłącznie radzieckie mikroprocesory K 1810 WM86.
Na razie do MAZOVI dwie pamięci na dyskietkach 5.25 cala o pojemności 360 KB są sprowadzane z NRD lub krajów kapitalistycznych. Krakowska Fabryka Aparatów Pomiarowych uruchomi produkcję pamięci na dyskach elastycznych najbardziej odpowiednich do MAZOVI dopiero po 1990 r. Tyle mniej więcej musimy czekać na pamięć na dyskach twardych typu WINCHESTER 5.25 cala (10–30 MB). Dzisiaj dyski tego typu importujemy.
– Ponieważ dane w pamięci WINCHESTER mogą zostać zatarte – wyjaśnia dyr. A. Bibiński – będziemy oferować jako „archiwum” pamięć taśmową typu STERAMER o pojemności 60 MB. Wytwarzać ją będzie zakład MERA–MAT. Z MAZOVIA może współdziałać drukarka D–100/PC (80 znaków/s) będąca odmianą konstrukcyjną drukarki mozaikowej D100 wytwarzanej przez Zakłady MERA–BŁONIE. Klawiatura naszego mikrokomputera jest kompatybilna z klawiaturą wzorca. Korzystając z 84 klawiszy można pisać z szybkością 25 znaków na sekundę w języku polskim, rosyjskim lub angielskim.
W październiku br. z 500 seryjnych „polskich IBM–ów” 300 zostanie sprzedanych krajowym użytkownikom. Reszta trafi do udziałowców spółki „Mikrokomputery”, programistów oraz do siedmiu przedsiębiorstw serwisowych BIUROTECHNIKI. Za rok spółka ma zamiar zmontować ok. 3 tysięcy mikrokomputerów.
MAZOVIA wraz z kompletem urządzeń zewnętrznych będzie kosztować ok. 3 miliony złotych. Od 1987 r. ilość twardej waluty tkwiącej w MAZOVI nie powinna przekraczać 10–15 proc. jej wartości.
Wojciech Gładykowski
