Sprzęty te to krzesła, fotele, lampy, biurka, kanapy. Znaleźć możesz w nich hasło do terminala bezpieczeństwa, kawałek obrazka (puzzle) lub nic. W szukaniu przeszkadzają ci strzelające roboty. Oprócz robotów i sprzętów w pokojach znajdują się ruchome platformy służące do jeżdżenia między poziomami. W pokoju przy wejściu stoi terminal. Jeżeli posiadasz odpowiednie hasło, to możesz uśpić na pewien czas roboty w tym pokoju, lub ustawić platformy w położeniu pierwotnym. Pomiędzy pokojami poruszasz się, jeżdżąc windą. W dwóch z pokoi znajduje się szachownica. Gdy podejdziesz do niej, pokazuje się łapka i na szachownicy rysują się dźwięczące krzyżyki. Twoim zadaniem jest, poruszając łapką, wywołać dźwięki w kolejności od najniższego do najwyższego. Krzyżyki na porzątku są trzy, w miarę rozwiązywania zadania ich przybywa. Każda dobrze ustawiona sekwencja krzyżyków daje jedno hasło na uśpienie robotów.
Głównym celem wyprawy jest zebranie i poukładanie z kawałków obrazka. Po zebraniu wszystkich należy poukładać je w jeden obraz na kieszonkowym komputerze. Można je tam obracać, zmieniać im barwę, odbijać „lustrzanie”. Komputerek wyposażony jest w urządzenie do porządkowania kawałków i sprawdzania, czy jest ich wystarczająca ilość.
Proste, prawda? Lecz nikt jeszcze nie ukończył tej gry! Wersja na ZX Spectrum wzorowana jest na pierwowzorze, napisanym na Commodore. Pierwowzór ma lepszą grafikę, oprawę dźwiękową, lecz nie ma się co dziwić — na Spectrum gra zajmuje 42kB, a na Commodore ok. 50 kB.
(np)


















































































