Najczęstszym pytaniem stawianym po pojawieniu się na rynku nowego modelu komputera jest pytanie o jego kompatybilność z modelami wcześniejszymi. Utarło się już niestety, że tematyka ta jest zwykle owiana serią mitów, legend i niedomówień.
Podobnie było (i jest) w wypadku Amigi i programu umożliwiającego korzystanie z oprogramowania Commodore 64. Czy Amiga jest rzeczywiście „kompatybilna” z C-64? Odpowiedź brzmi „TAK!"
"Sprawcą” jest program o nazwie „THE 64 EMULATOR 2”. Jest to pełny emulator Commodore 64 zarówno programowy, jak też i sprzętowy. Oznacza to, że Amiga może korzystać ze wszystkich dostępnych programów dla C-64 jak też i jego peryferiów, takich jak stacje dysków czy drukarki. Również i sama Amiga jest wykorzystana w sposób maksymalny, tzn. jej pamięć i peryferia symulują urządzenia C-64.
Emulator zgłasza się na ekranie standardowym i wszystkim doskonale znanym komunikatem COMMODORE C64 BASIC V2.0. Z marszu uzyskujemy cztery rozszerzenia:
- Wewnętrzna 3.5-calowa stacja dysków Amigi emuluje stację 1581.
- Myszka Amigi staje się myszką 1350 lub 1351.
- Pamięć powyżej adresu $FFFF do adresu $7FFFF staje się modułem 1764 rozszerzającym pamięć. Może ona także emulować dwie stacje 1541 oraz rodzaj dodatkowego rozszerzenia typu FINAŁ CARTRIDGE z opcją FREEZE.
- Wywołanie na życzenie wzbogaconego BASIC V4.0 lub monitora języka maszynowego procesora 6510 i pokrewnych.
Dodatkowe stacje dysków do Amigi (średnica 5.25 cala) są traktowane i przyłączane przez emulator jako dodatkowa stacja dysków 1541. Emulator działa także bez względu na to, czy Amigą steruje procesor 68000, 68010 czy 68020.
W emulatorze jest również dostępny program SETUP pozwalający na dowolne konfigurowanie możliwości korzystania z elementów C-64 lub Amigi.
Wszystko jak do tej pory wspaniale, nie ma jednak róży bez kolców. Jak przegrać programy z jednego komputera na drugi?
Istnieją trzy metody na rozwiązanie tego problemu. Pierwszy z nich to dysponowanie dyskietkami 3.5 cala zapisanymi na stacji 1581. Drugi — użytkownik musi mieć do dyspozycji dodatkową stację dysków 5.25 cala do Amigi. Wreszcie trzeci to połączenie za pomocą odpowiedniego przewodu stacji 1541 z szeregowym portem Amigi RS232, W moim wypadku korzystałem ze sposobu trzeciego, co pozwoliło mi także na przyłączenie do Amigi starej drukarki MPS-803.
Testowanie się rozpoczęło.
Na pierwszy ogień poszedł standard: POKE 53280,0:POKE53281,0. Kolory ramki i tła ekranu stały się czarne. Następnie uruchomiłem krótki program maszynowy zapełniający ekran dowolnymi znakami. Udało się! Programy maszynowe działają!
Skoro wszystko szło tak pięknie, przystąpiłem do poważniejszej próby. Wczytałem program TURBOCOPY i za jego pomocą przegrałem na dyskietkę 3.5 cala grę IMPOSSIBLE MISSION. Tu nastąpiła 45-minutowa przerwa w testowaniu — musiałem dobrać się do skóry Evinowi, by ocalić świat przed atomową zagładą.
Po komputerowym boju przeszedłem do testów drukarki. W tym celu wczytałem stary i dobry program DOODLE. Trzy ruchy joystickiem, dwa wciśnięcia klawiszy i po chwili miałem w ręku kopię ekranu na papierze. Jeszcze chwila zabawy z EASY SCRIPT i test drukarki był zakończony. I tak szedł program za programem...
Jak dotychczas nie napotkałem żadnego programu, który nie chciałby działać z wyjątkiem jednego jedynego polecenia SYS 64738, powodującego wyzerowanie komputera. Nieco inną sprawą jest fakt, że programy są wykonywane minimalne wolniej niż na oryginalnym C-64, co jest już jednak winą emulacji procesora 6510 na Motoroli 68000. A zatem mamy nową piątą już wersję C-64!
Amiga potrafi zresztą o wiele więcej. Może ona emulować także inne komputery m.in. IBM PC XT za pomocą programu THE TRANSFORMER, jest to jednak temat na oddzielny artykuł.
Na zakończenie chciałbym wrócić do naszego Klubu „COMMODORE CLAN KOMODA”. Liczy on dzisiaj 2000 członków z całej Polski i kilkudziesięciu zagranicznych. „Amigowców” jest wśród nas około 200. Członkiem naszego klubu może zostać każdy, kto posiada komputer firmy Commodore, wykaże chęć współpracy z nami oraz prześle na mój adres zgłoszenie chęci wstąpienia do KOMODY. Zapraszamy do współpracy wszystkich, wyrzucamy natomiast tylko czarne owce.
OD REDAKCJI: Stwierdzenie co do numeru wersji C- 64 nie jest zupełnie ścisłe. Zgodnie z naszymi obliczeniami emulator C-64 dla Amigi jest już siódmą wersją tego komputera; piątą jest C-64D z wbudowaną stacją dysków, który z nieznanych nam powodów jeszcze się na rynku nie ukazał, za to zapowiadany był nieco wcześniej, natomiast szóstą jest zestaw przeznaczony wyłącznie do gier, którego podstawą jest także C- 64.
Jan Jasiński
