Klan Spectrum

Marcin Przasnyski

Edytory tesktowe

Niemało jest edytorów tekstu napisanych specjalnie na Spectrum.

Spośród nich warto wymienić: Tasword Two, Tasword Three, PolTasword, The Last Word, The Writer, Tekst Edytor oraz CX Tekst. Wszystkie oferują usługi, jakich wymaga się od profesjonalnych edytorów na profesjonalnych komputerach, jak np. WordStar na sprzęt typu PC. Mamy więc marginesy, odnośniki, przenoszenie słów, znaki specjalne i wiele innych. Jedynym mankamentem wszystkich tych edytorów jest ograniczenie tekstu wpisanego naraz do około 300 linii.

Skoncentrujmy się więc nad dwoma spośród nich. Najlepiej wybrać THE WRITER (inny produkt tej firmy to THE ARTIST) — nowatorski pomysł w tej trudnej dziedzinie, jaką jest przetwarzanie tekstów na Spectrum oraz POLTASWORD — bardzo zręczną przeróbkę edytora TASWORD TWO dla potrzeb polskiego literata, dokonaną przez Tadeusza Wilczka.

Podstawową rzeczą, dla której wolę POLTASWORD. jest obecność polskich znaków, dostępnych w bardzo prosty sposób. Można też, co prawda, zdefiniować je i w THE WRITER, ale nie będą tak łatwo dostępne.

THE WRITER odparowuje jednak cios łatwością modyfikacji samego siebie. Wystarczy wcisnąć BREAK w odpowiednim momencie i już jesteśmy w normalnym Basic-u Spectrum. Można teraz zmienić, co się tyl-

ko zamarzy, na przykład umożliwić edytorowi współpracę z microdrive lub stacją dysków. Potem tylko RUN lub CONTINUE i można tworzyć dalej.

Inną zaletą programu THE WRITER, której nie powstydziłby się nawet ChiWriter na PC, jest możliwość rozszerzenia jednej linii tekstu do 100 znaków mimo, że ekran może pokazać jedynie 64 znaki. Część tekstu będzie po prostu niewidoczna. Natomiast na drukarce uzyskamy wydruk takiej szerokości, jakiej szerokości jest tekst. POLTASWORD może, niestety, operować tekstem o szerokości do 64 znaków, lecz mamy tu opcję, pozwalającą uzyskać na wydruku znaki podwójnej wysokości.

Bardzo istotną rzeczą jest komunikacja z użytkownikiem. Najwyżej stoi tu WRITER — wydawanie poleceń odbywa się przez wybranie kursorem jednego ze spisów pojawiających się na środku ekranu. Każdy spis zawiera do kilku opcji służących do operowania tekstem. Ten sposób komunikacji jest dużo prostszy do opanowania niż kilkadziesiąt klawiszy kontrolnych w programie POLTASWORD wciskanych w trybie EXTENDED MODE. Na szczęście możemy tu przywołać na ekran listę wszystkich klawiszy z opisem w języku angielskim. WRITER ma dużo szerszą opcję HELP; informuje ona nie tylko o dostępnych klawiszach, ale i o sposobie posługiwania się edytorem, zawartości spisów, kodach drukarki. Na nieszczęście cała opcja nie mieści się w pamięci i jest doładowywana z magnetofonu lub innego urządzenia zewnętrznego. Powrót do tekstu przed przejrzeniem wszystkich stron możliwy jest przez BREAK i RUN.

Obowiązkowo wszystkie edytory mają opcję SEARCH/REPLACE, pozwalającą na przeszukiwanie tekstu w celu znalezienia ciągu znaków i ewentualne zastąpienie go innym Tekst może być po tym automatycznie formatowany, choć można to wywołać bezpośrednio. Nie brak również operacji na blokach — przesuwania, kasowania, zaznaczania a nawet nagrania na nośnik w celu późniejszego dołączenia do innych tekstów.

Napisany tekst możemy wydrukować na prawie każdej drukarce graficznej. Kłopot jest jedynie z THE WRITER — do zmiany drukarki potrzebny jest program konfigurujący, w którym deklarujemy niezliczoną ilość opcji drukarki.

Niezwykle ciekawą i użyteczną sprawą jest możliwość komunikacji z innymi komputerami przez złącze RS 232. Służy do tego program dołączony do edytora THE WRITER. Umożliwia on transmisję tekstów napisanych nawet na edytorze tekstów WordStar komputera IBM PC i komputerów pracujących w systemie operacyjnym CP/M. Teksty można przesyłać w jednym z trzech formatów — ASCII, WORDSTAR oraz własnym formacie THE WRITER. Możliwe jest więc proste stworzenie sieci komputerowej.

Jak więc widać, urządzenie o nazwie ZX Spectrum nadaje się do przetwarzania tekstów całkiem nieźle i może być z powodzeniem używane do poważnych prac. Znam osobę, która pracę doktorską z dziedziny neurologii pisała właśnie na Spectrum, przy użyciu edytora POLTASWORD.

 

Marcin Przasnyski

Czytaj także w dziale Klan Spectrum
„Od środka”
Tomasz Surmacz, Robert Dudzik - Bajtek 4/1988

Ostatnio poznaliśmy sposób, w jaki przechowywana jest w pamięci każda linia BASIC-a. oraz co oznaczają takie znaki kontrolne, jak CHR$ 14 i CHR$ 8. W tym odcinku poznamy pozostałe znaki kontrolne. Trzy z nich dotyczą zmiany miejsca wydruku, sześć — zmiany atrybutów..

„Jak Malować? Cz. 2”
Michał Szuniewicz - Bajtek 1/1988

Idealnym rozwiązaniem byłoby stworzenie algorytmu zamalowywania dowolnego obszaru zamkniętego. Poniżej przedstawiam jeden z nich. Pomysł jest ogólnie znany (Sinclair User) i mimo to, że procedura działa wolno, jest ona bardzo krótka i mało skomplikowana.

„TOS - Timex Operating System”
Janusz Jarmoch - Bajtek 1/1988

ZX Spectrum zaprojektowane zostało z myślą o współpracy z magnetofonem lub microdrivem. Nie oznacza to, że zrezygnowano całkowicie z prac nad stacją dysków. Pamięci dyskowe do ZX Spectrum powstały w wielu firmach i charakteryzują sie różnorodnością zastosowanych w nich rozwiązań technicznych. Jednym z najciekawszych urządzeń tego typu jest 3-calowa stacja dysków Timex, umożliwiająca jednoczesne podłączenie do Spectrum 4 napędów dyskowych_sterowanych wspólnym kontrolerem. Użytkownik zyskuje w ten sposób szybki i niezawodny dostęp do ponad 500 kB dodatkowej pamięci.

„Od Środka Cz. 1”
Tomasz Surmacz, Robert Dudzik - Bajtek 1/1988

Mało kto lubi programy, które przy pierwszym lepszym błędzie lub wciśnięciu klawisza BREAK czyszczą cała pamięć komputera, nie pozostawiając po sobie żadnego śladu, albo „zawieszają się”, zmuszając do wciśnięcia RESET. Sytuacja przestaje być zabawna. adv mamy jakiś dobry program użytkowy, który chcemy przystosować do nietypowego sprzętu (lub grę do rzadko spotykanego joysticka) lub gdy chcemy zmienić w programie wszystkie teksty angielskie na polskie, a program nie daje się zatrzymać.

„Programy graficzne”
(mp) - Bajtek 5/1988

Spośród programów graficznych na Spectrum godne uwagi są jedynie THE ARTIST i ART STUDIO.

„Edytory tesktowe”
Marcin Przasnyski - Bajtek 5/1988

Niemało jest edytorów tekstu napisanych specjalnie na Spectrum.

„Mapa”
Michał Szuniewicz{(lat 16)} - Bajtek 3-4/1986

Program generuje na podstawie liczb przypadkowych obraz przypominający mapę lub zdjęcie satelitarne.

„ZX Spectrum — prezentacja”
Grzegorz Grzybowski - Bajtek 7/1986

W każdym mikrokomputerze możemy wyodrębnić kilka bloków funkcjonalnych, które połączone w odpowiedni sposób tworzą tzw. system czyli to. z czym ma do czynienia użytkownik. Zwykle podstawowe bloki funkcjonalne zamknięte sa we wspólnej obudowie wraz z klawiaturą. Jeśli zajrzymy do środka, zobaczymy kilkanaście lub kilkadziesiąt układów scalonych różnej wiel-kości. zmontowanych na wspólnej płytce o skomplikowanym obwodzie drukowanym, umieszczonym na obu jej stronach, oraz niewielką ilość elementów pomocniczych. Większe mikro-komputery posiadają kilka płytek, małe – tylko jedna. Płytka naszego Spectrum zawiera 25 układów scalonych.

„Zaczęło się od Spectrum”
Piotr Bernatek - Bajtek 12/1988

Nie jest to bajka ani reklama. Poniższy zarys historii pracowni informatycznej w II L.O. im. Stefana Batorego w Warszawie dedykuję młodym entuzjastom informatyki w polskich szkołach oraz ich nauczycielom — tym, którym już się udało i tym, którzy mają to jeszcze przed sobą.  

„Rozkrój ”
Józef Ludwiński - Bajtek 1/1989

Oto bardzo prosty przykład na to, jak praktycznie wykorzystać możliwości mikrokomputerów, na przykładzie popularnego Spectrum.

„Spectrum i nowe możliwości”
Marcin Przasnyski - Bajtek 2/1989

Czarne, płaskie pudełko z niebieskimi gumkami na wierzchu, zwane Spectrumną, Speccy lub po prostu Trumną, posiada z tyłu podłużne złącze krawędziowe. Dzięki niewielkim pudełkom wciskanym w to złącze poczciwa Trumna nabiera obrotów. Jej możliwości stają się porównywalne z możliwościami Commodore i Atari, których właściciele zwykle wymawiają nazwę „Spectrum” z lekceważeniem, a nawet pogardą.