[Atari] AtariOnLine: Postacie gier Atari z klocków

Dzisiaj mniej typowy temat, ale też ciekawy - jak przekazać dziecku naszą fascynację pikselozą. Swój przypadek, na moją prośbę, opisał Mariusz "MDW" Włodarczyk, znany bardziej z gamedevu na Amidze, ale przecież miłośnik małego Atari:

"Gdy cofnę się myślami do mojego dzieciństwa, to przypominam sobie, że do końca lat osiemdziesiątych było ono wręcz usłane... klockami. Były to różne zestawy, najczęściej niekompatybilne ze sobą. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych do tych różnych zestawów klocków zaczęły dołączać zestawy domino. Do gry wystarczyłby mi jeden zestaw, ale ja potrzebowałem wielu, bo nie chciałem grać w domino, tylko układać z nich jak najdłuższe, jak najwymyślniejsze łańcuchy. Gdy były gotowe, wystarczyło potrącić pierwszy element żeby uruchomić kilkusekundowe widowisko reakcji łańcuchowej, powstałej przez przewracające się kolejno elementy. Pamiętam, że zawsze ograniczeniem była liczba elementów jakimi dysponowałem. Dlatego gdy wiele lat później chciałem się w to pobawić z trzyletnim wówczas synem Igorem, chciałem aby elementów nam nie zabrakło. Okazało się, że zupełnie nie potrzebujemy do tego domino, gdyż są w sprzedaży całkiem niedrogie zestawy drewnianych elementów, które są wręcz przeznaczone do układania takich łańcuchów. Zamówiliśmy tyle zestawów, że wypełniły po brzegi spore wiadro. Teraz długość łańcuchów była ograniczona tylko naszą cierpliwością.



Kiedyś biorąc do ręki jeden taki element zwróciłem uwagę na to, że ma on proporcje bardzo zbliżone do prostokątnych pikseli w tym trybie graficznym Atari XL/XE, który był najczęściej stosowanymw grach (o rozdzielczości 160x192). Przez moje zainteresowania retrokomputerami, moje dzieci mimowolnie od zawsze jakoś stykały się z informatyką z czasów, gdy każdy piksel był całkiem sporym prostokątem. Pewnego dnia, trzynaście lat temu, zaproponowałem trzyletniemu wówczas synowi, że może ułożymy z tych klocków postać z mojej ulubionej gry - "Fred" (LK Avalon, 1990). Zrobiłem screenshot z gry, wrzuciłem go na smartfon żeby mieć "ściągę" i zaczęliśmy "pikslować". Patrząc na oryginał w którym piksele są całkiem wyraźne, wydawało się to proste. Ale jednak wcale aż tak proste nie było. Gdy teraz, po kilkunastu latach patrzę na zdjęcie przedstawiające efekt tej zabawy, od razu rzuca mi się w oczy to, że jednak popełniliśmy wtedy drobny błąd - Fred ma za długą nogę, o jeden piksel. Nie wiem jak mogłem wtedy tego nie zauważyć! Ale poza tym drobnym szczegółem, Fred wyszedł tak, jak go 23 lata wcześniej zaprojektował Janusz Pelc.



Zabawa tak nam się spodobała, że jakiś czas później postanowiliśmy w ten sposób odwzorować postać z innej słynnej gry dla Atari XL/XE - padło na grę "Draconus" (Zeppelin Games, 1988). Po wstępnych pomiarach okazało się, że nasza podstawka będzie za mała. Trzeba więc było podwinąć dywan i podłogę potraktować jako tło. W czasie układania okazało się, że zabrakło nam kolorów i trzeba było się ratować innymi kolorami. Draconus powstał szybciej, bo mieliśmy już pewne doświadczenie w tym drewnianym pikslowaniu. No i tym razem chyba już nie popełniliśmy błędu - Draconus wyszedł jak żywy.



W międzyczasie często układaliśmy jakieś prostsze kształty, jak potworki ze "Space Invaders" czy duszki z gry "Pac-Man". Kilka lat później chcieliśmy zrobić przy użyciu klocków typu Clicker postać z gry "Draconus", ale w trzech wymiarach. Na tym jednak polegliśmy, bo naprawdę nie jest łatwo zrobić sensowną bryłę z czegoś, co oryginalnie było płaskie. Skończyło się więc na czymś znacznie prostszym - powstała zbroja, którą syn mógł założyć i stać się bohaterem gry "Minecraft".

Od tamtej pory minęło wiele lat, świat zrobił kilka wielkich kroków w przód, minęły kolejne epoki. A ja od czasu do czasu widzę na monitorze szesnastoletniego już dzisiaj syna, jak układa coś z pikseli przeogromnych rozmiarów. Wygląda na to, że fascynacja niską rozdzielczością i ograniczoną paletą kolorów została, zupełnie nieświadomie, przez zabawę, przedłużona o jeszcze jedno pokolenie..."



Jeżeli macie podobne albo mniej podobne wspomnienia czy zrealizowane pomysły to śmiało proszę się podzielić z nami.

komentarzy: 3

Vox populi

Nick

Email

Www

Komentarz